Заява Міністэрства замежных спраў Беларусі ў сувязі з рашэннем Суда ЕС ад 3 ліпеня 2025 г. у дачыненні да ААТ «Гродна Азот»

Рашэнне Суда Еўрапейскага саюза, які 3 ліпеня 2025 г. адхіліў апеляцыю ААТ «Гродна Азот» і яго філіяла «Завод Хімвалакно» ў сувязі з накладзенымі на беларускія прадпрыемствы санкцыямі ЕС, хоць і выклікае глыбокае расчараванне, з'яўляецца дастаткова прадказальным.

Гэта рашэнне ў чарговы раз развеяла міф, які актыўна навязваюць, пра справядлівасць і аб'ектыўнасць еўрапейскай судовай сістэмы. Вяршэнства закона і абарона дэмакратычных каштоўнасцей у ЕС на справе з'яўляюцца не больш чым дэкларацыяй. А як жа праславуты гэтак званы «светапарадак, заснаваны на правілах»?

Любому аб'ектыўнаму спецыялісту ў прававой галіне відавочна, што санкцыйны рэжым Еўрапейскага саюза не толькі ўжываецца з грубым парушэннем Статута ААН, але і складзены такім чынам, што, па сутнасці, можа быць выкарыстаны ў дачыненні да любой юрыдычнай або фізічнай асобы без належных прававых падстаў.

У выпадку з беларускімі прадпрыемствамі гэтак званымі «дастатковымі падставамі» з'яўляюцца сама толькі дзяржаўная форма ўласнасці і выплата падаткаў у бюджэт. Ці ж не абсурд?

Штампуючы санкцыйныя пакеты і выносячы судовыя рашэнні, еўрапейская бюракратыя не спрабуе вытрымаць нават знешнія правілы юрыдычнай прыстойнасці, уключаючы прэзумпцыю невінаватасці і дастатковасць доказаў. У сувязі з гэтым не лішнім будзе згадаць, што беларускім юрыдычным асобам заблакіравалі права на атрыманне кваліфікаванага юрыдычнага кансультавання ў ЕС, іншай неабходнай прававой дапамогі.

Селектыўнае прымяненне ў Еўрапейскім саюзе прававых нормаў, двайныя стандарты і непразрыстыя працэсы ствараюць атмасферу недаверу і нігілізму ў дачыненні да так гучна дэклараваных еўрапейскіх каштоўнасцей. Аднак падобна, што шукаць парушынку ў чужым воку, не заўважаючы бервяна ў сваім уласным, ужо стала ўлюбёным заняткам асобных нашых еўрапейскіх партнёраў.

Заклікаем Еўрапейскі саюз адмовіцца нарэшце ад згубнай практыкі выкарыстання незаконных абмежавальных мер, якія з'яўляюцца выключна інструментамі нядобрасумленнай канкурэнцыі і палітычнага ціску.