Выступ намесніка Міністра замежных спраў Беларусі І.Сякрэты на пасяджэнні высокага ўзроўню Савета ААН па правах чалавека, прысвечаным 25-годдзю Дурбанскай дэкларацыі і Праграмы дзеянняў (24 лютага 2026 г., г.Жэнева)

Паважаны спадар Старшыня,

Дурбанская дэкларацыя і Праграма дзеянняў сталі важнай вяхой у міжнародных намаганнях па барацьбе з расізмам, расавай дыскрымінацыяй, ксенафобіяй і звязанай з імі нецярпімасцю. 

На жаль, нават праз 25 гадоў, у тым ліку з прычыны поўнага пагарджання гэтымі дакументамі з боку шэрагу заходніх краін, што назіраецца апошнім часам, расізм, ксенафобія і дыскрымінацыя па-ранейшаму застаюцца рэальнасцю для мільёнаў людзей ва ўсім свеце, а ўзброеныя канфлікты падсілкоўваюць такія з'явы. У выніку ў некаторых краінах Захаду ўзмацніўся рост нецярпімасці, пагоршылася расавая сегрэгацыя ў адукацыі і на рынку працы. Асаблівую занепакоенасць выклікае рост папулярнасці на Захадзе партый і палітычных рухаў, якія выбудоўваюць сваю дзейнасць на прапагандзе нацысцкіх ідэалогій і расавай перавагі, прычым не толькі паводле нацыянальнай і моўнай, але і паводле дзяржаўнай прыкметы.

Дэкларацыя адкрыта зазначае неабходнасць прызнання наступстваў каланіяльнай палітыкі, якія дагэтуль вызначаюць сацыяльнае і эканамічнае становішча мільёнаў людзей. Еўрапейскія дзяржавы на працягу стагоддзяў выкарыстоўвалі калоніі як крыніцу сыравіны, культурных каштоўнасцей, таннай працоўнай сілы і рынкаў збыту. У краінах Афрыкі і Азіі да гэтага часу крывавяцца раны генацыду ў дачыненні да мясцовага насельніцтва, які нічым не саступаў нацысцкаму. Мы падтрымліваем прэтэнзіі гэтых краін на кампенсацыю і рэпарацыі. 

Для дасягнення мэт Дэкларацыі патрэбная палітычная воля. Беларусь заўсёды прытрымлівалася мэт і прынцыпаў Дурбанскай дэкларацыі, абараняючы прынцыпы роўнасці, справядлівасці і дыялогу. І будзе працягваць гэтую работу.

Дзякую за ўвагу.